بازيهای کودکانه

بازيهاي كودكان و نوجوانان  (اوينه ماخ )<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

در زبان تركي اويون يعني بازي و اوينه يعني بازي كن و وقتي اين كلمه با پسوند ماخ بكار ميرود مصدر بازي كردن را معني ميدهد .

تعيين نوبت يا نوبات

نوبت را نوبات مي گفتند و تعيين نوبت در بازي و يا قرعه كشي به اشكال مختلف انجام مي شد و از آن جمله : پشك انداختن و تر و خشك كردن بود .

نوبتي رفتن (نوباتا گيدماخ)

 نوباتا گيدماخ مربوط به كارهاي مختلفي بود كه گروهي از مردم در آن سهيم بودند و مثلاً صاحبان گاو و گوسفند در فصول خطرناك ، به نوبت كسي را براي كمك به چوپان گلة محله ميفرستادند و او كه ممكن بود پسر جوان يا نوجوان و يا مرد كاملي باشد ، از صبح تا شام در كنار چوپان در كار گله داري باو كمك ميكرد .

 اين كار مخصوصاً در فصل زايمان گوسفندان بيشتر رواج پيدا ميكرد ، در اين روزها وقتي هنگام عصر چوپان از بيابان برميگشت ممكن بود درب خانه اي را بصدا در آورده و از درون توبرة پشتي اش يك بره يا بزغالة نوزاد را خارج كرده و به آنها كه گوسفند يا بزشان در صحرا زايمان كرده ، بدهد و يك دانه تخم مرغ بعنوان چشم روشني بگيرد .

پشك انداختن

در زبان تركي كميجان براي تعيين نوبت باصطلاح پشك مي انداختند و براي اينكار تعداد افراد شركت كننده در قرعه كشي و يا پشك ، در كنار يكديگر دايره وار مي ايستادند و سپس بعد از تعيين يك نفر به عنوان ور و يا نقطة شروع شمارش ، هر كس تعدادي از انگشتان يكدست و يا دو دستش را باز كرده و به وسط دايره دراز ميكرد و باين ترتيب در پشك شركت مي كرد .

مياندار تعداد انگشتان شركت كرده در پشك را شمارش نموده و به هر عددي كه مي رسيد اين عدد را از نقطة مبداء تعيين شده ، شروع به شمارش بر روي افراد ميكرد و آخرين عدد به هركسي مي افتاد او برندة پشك بود . در اين تعيين نوبت اصطلاحاتي از قبيل : ور ، قـقه قارا قـقه ، تونقا و قارا تونقا باب بود ، كه ور بمعني مبداء شمارش ، ققه بمعني نفر آخر ، قارا ققه يعني آخرين نفر هميشگي بود و تونقا و قارا تونقا هم همين معني را ميداد   .

ترو خشك

چيزي شبيه پرتاب سكه و شير يا خط بود ، به اين ترتيب كه تكه هاي صاف و مسطح سفال و يا سنگ كه در همه جا يافت مي شد ، يك نفر يك تكه را برداشته و يك رويش را تف ميكرد و به بالا پرتاب ميكرد و ديگري بايد تر و يا خشك سفال را انتخاب ميكرد .

 پس از افتادن و ثابت شدن سنگ يا سفال ( كه آنرا ساخسي يا ساخسه مي گفتند) با توجه باينكه كداميك از دو روي تر يا خشك سفال به طرف آسمان قرار گرفته است ، برنده و بازنده معلوم مي شد .

 

/ 0 نظر / 23 بازدید